Een verkeerde opvatting over de voedingsdeskundige, me dunkt!

“Oh, dan kan jij me wel een keer…”

Noot: “Neen, ik eet niet als een konijn!”

Wanneer ik nieuwe mensen leer kennen – via sociale of sportactiviteiten, via een nieuwe opleiding die ik volg, binnen mijn professionele carrière – komt steeds dezelfde vraag terug:

“Wat doe je?.

En natuurlijk slaat dat op hetgeen je beroepsmatig doet. Momenteel kan ik daar geen éénduidig antwoord op geven, want ik doe een beetje van alles hier en daar. Dat weten jullie intussen wel. Mijn antwoord beslaat dan ook niet één enkel woord. Ik heb een paar zinnen nodig en vaak roept het dan nog meer vraagtekens op door de bizarre combinatie van mijn studies.

Voedingsdeskundige / Diëtiste - Verkeerde opvattingen ( Elke Uyttenhove)

Voedingsdeskundige / Diëtiste – Verkeerde opvattingen (Elke Uyttenhove)

Eén soort reactie valt op. Ik hoor het echt 9 op de 10 keer.
“Oh, je bent diëtiste / voedingsdeskundige! Dan kan jij mij helpen om te vermageren / op gewicht te komen. Kan je me eens (snel) een ‘dieet’ voorschrijven?”.

Laat ik hier zo vrij zijn om te vertellen wat ik daarvan vind
en hoe ik daar op reageer.

Mijn ervaringen binnen het domein voeding en diëtetiek en de omgang met mensen lieten me concluderen dat:

1. het beroep onderschat wordt. Als diëtiste of voedingsdeskundige ben je meer dan alleen iemand die je kan helpen vermageren. Een foutief beeld wordt hierover gevormd én in stand gehouden. Dat vind ik jammer. Een voedingsdeskundige heeft een diepgaande kennis over voeding – uiteraard -, maar ook over de anatomie en fysiologie van het lichaam (voornamelijk dan spijsverteringsgerelateerd), spijsverteringsaandoeningen en andere aandoeningen waarbij voeding een ondersteunende (en belangrijke) rol kunnen spelen (vb. Ziekte van Crohn, nierfalen), gerelateerde ingrepen (vb. Gastric bypass) en nog zoveel meer. Heel wat meer dus dan de gegeven stempel tegenwoordig.

2. veel mensen nog steeds in de veronderstelling zijn dat er een ‘algemeen dieet’ bestaat met algemene richtlijnen die voor éénieder geldt. “Laten we met z’n allen vermageren door het volgen van hetzelfde dieet!“. Niet dus! Ironie ten top! De uniekheid van de persoon bepaalt de aangepaste voeding. M.a.w.: een aangepaste voeding op maat is nodig om de persoon in kwestie te kunnen helpen. Of het nu gaat over vermagering, toename van gewicht, ondersteuning bij een behandeling van een aandoening,… Daarom krijg ik de kriebels bij: “Vertel me eens snel hoe ik kan vermageren.”. Zo werkt het niet. Hoe het dan wel werkt? Vooreerst dient een zeer grondige te anamnese worden afgenomen. Dat houdt in dat de voedingsdeskundige de persoon ondervraagt op vlak wensen, doelstellingen, voeding, routine, levenswijze, medische klachten, geneesmiddelengebruik, sport,… Het lijstje is lang en zeer uitgebreid. Dit is een heel belangrijke fase. Op basis van dit verslag kan de voedingsdeskundige aan het werk en kan een aangepaste voeding (op maat!) worden opgesteld. Niet elke regel is van toepassing op elke persoon. Keep that in mind. Kortom: snel enkele richtlijnen op papier zetten, dat is niet de bedoeling. Integendeel!

3. tegenwoordig een voedingsdeskundige overbodig lijkt te zijn. Zinnetjes als: “Ik kan dat op mezelf wel!” en “Moet je daarvoor gestudeerd hebben om me dit te vertellen, dat weet toch iedereen!” komen vaak aan de oren. Op dat moment stel ik me vragen bij de serieusiteit van de persoon in kwestie. Het is niet omdat je ‘iets’ van voeding af weet dat je daarom een deskundige bent. Ik heb ook kennis over marketingtechnieken, maar dat maakt me nog geen specialist. Of ik ben een blogger, heb dus wel wat schrijfervaring; dat maakt me nog geen journalist. Het is een eeuwige discussie, maar laat ons er alsjeblieft niet verder over discussiëren. Daar word ik heel erg moe van. Heb je de hulp van een voedingsdeskundige nodig, geen enkel probleem: geloof in de deskundigheid van de persoon en aanvaard die deskundigheid.

4. zichzelf voorliegen een heel slechte gewoonte is. Iemand die mijn hulp vraagt om op een gezond gewicht te komen en liegt over voedingsmiddelen die hij/zij wel of niet eet, heeft een eerste grote stap te overwinnen op een ander gebied: wees eerlijk met jezelf. Doe je dit niet, dan heeft het niet veel zin. “Je hoeft het niet voor mij te doen, jij bent diegene met de hulpvraag.”, denk ik dan. Ik ben diegene die je kan begeleiden je doelstellingen te bereiken door kennis over te brengen en te motiveren. Je moet het in de eerste plaats doen voor jezelf, niet voor een ander. Die intrinsieke motivatie heb je ook nodig om je doel te bereiken.

5. vrienden en familie de moeilijkste ‘klanten’ zijn. De onderlinge relatie verstoort vaak de professionaliteit. Of ze ondermijnen je kennis of ze nemen het minder serieus of ze denken dat het tegen een vriendenprijsje kan. Tenslotte ben je toch familie en/of een vriend?! Allemaal goed en wel, maar privé en carrière moeten naar mijn mening gescheiden blijven. Ook bij mij moet er brood op de planken komen.

6. ik blijkbaar verondersteld word te eten als een konijn. “Ik ben een voedingsdeskundige dus ik eet enkel sla en tomaten. Ik eet nooit lekkere dingen, snoep is uit den boze en frietjes staan niet op het menu.”. Opnieuw fout. In de eerste plaats heb je dan een volledig verkeerde opvatting over wat gezonde voeding is. Daarnaast wil een aangepaste voeding niet persé zeggen dat er twee kolommen bestaan: wat mag je wel eten / wat mag je niet eten. Er wordt in de praktijk niet gesproken over wat mag wel, wat mag niet,… maar dit is een thema dat ik graag een andere keer aankaart omdat er echt wel veel over te vertellen valt. “Elke, jij eet chips. Is dat wel gezond?” of “Jij eet zeker nooit pizza?”,… deze zinnetjes hoor ik echt niet graag. Dat bewijst alleen maar dat je kennis over voeding en gezondheid niet diepgaand genoeg is.

Persoon x: “Oh, je bent diëtiste / voedingsdeskundige! Dan kan jij mij helpen om te vermageren / op gewicht te komen. Kan je me eens (snel) een ‘dieet’ voorschrijven?”.
Elke: “Ik ben inderdaad voedingsdeskundige. Heb je mijn hulp nodig, graag! Kom even langs en ik vertel je graag hoe ik te werk ga.”

Greetz
E.

Comments

  1. Ohh ik snap dat het heel frustrerend voor je is. Ik denk dat ik me misschien ook wel schuldig maak aan het “kan je me misschien snel een tip geven?”. Zelf heb ik ook wel te maken met vooroordelen. Ik sport heel veel in de sportschool en eet heel gezond. Vaak hoor ik “ben je aan het afvallen?” als ik eten oversla dat mij wordt aangeboden. De waarheid is dat ik vet eten en zoet eten echt niet meer lekker vind omdat ik het bijna nooit meer eet, maar het vaak opeet omdat er anders met scheve blikken naar mij gekeken wordt.

    Liked by 1 persoon

    • Ik vind dat inderdaad frustrerend. Heel erg jammer. Een snelle tip, dat kan ik begrijpen. Maar een dieet uit je mouw schudden, dat kan niet zomaar natuurlijk. Wat dat sporten en gezond eten betreft: idem dito hier! Ik begrijp volledig wat je bedoelt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: