Ik mis het, maar ik kijk er met een glimlach op terug!

07u30 – 12u30 – 17u30

“Goedemorgen!”

Het moet nu een jaar geleden zijn.
De tijd vliegt.

Ik heb altijd gedacht dat ik heel gemakkelijk ‘thuis’ zou kunnen verlaten.
Boeltje pakken en weg. Dag mama, dag papa, dag broer. Salut en ik maak nu mijn eigen kost.
Mijn geliefd zolderkamertje, nu een geplande game room voor mijn broer. Ofzoiets. Maar, er zal geen ‘ouderloze’ dag voorbij gaan, zelfs nu niet.

“Verandering brengt verandering met zich mee.”

Weekendje weg - Antwerpen / Café Impérial - Paleis op de Meir

Regelmaat is eigenlijk best wel goed voor je. De voedingsdeskundige in mezelf tikt me wel meer op mijn vingers. “Goedemorgen” en ik heb mijn vast plaatsje aan de ontbijttafel. Koffie gezet, glaasje fruitsap staat klaar, speculaasjes gepresenteerd, boterhammen zo goed als gesmeerd. “Dankjewel lieve mama”. Ik weet het: verwend. Ik schrijf het maar neer, nog voor jullie dit in de comments plaatsen. Ik besef het maar al te goed. Meer nog: lunchpakketten liggen op dit vroege uur in een zilverpapiertje te blinken, in tweevoud: eentje voor mij, eentje voor mijn broer. En! Natuurlijk voorzien van een droge koek of een stuk fruit. Ze zorgt zo goed voor ons. De krant wordt verdeeld: papa krijgt sport, mijn broer klaagt iedere morgen dat ook hij op de hoogte wil blijven van de nieuwste sportprestaties en ik krijg het alledaagse nieuws. Doorgeven! Dagplanningen worden besproken, afspraken voor het avondeten moeten niet worden gemaakt, want om 17u30 wordt stoofvlees met appelmoes op tafel gezet, schuift mijn broer té laat aan en heeft papa er een werkdag op zitten. “Fijne dag gehad?” en “Weet je wat er vandaag op school is gebeurd?” zijn alledaagse kost. Er wordt dus flink op toegezien: 3 hoofdmaaltijden, 3 tussendoortjes. Net zoals het hoort.

Nu een jaar later zit ik in de vroege ochtend alleen aan de ontbijttafel – Tom ontbijt niet, nauwelijks of onderweg – en krijg ik geen “Fijne dag meisje” meer van mijn mama en papa.
Toegegeven: ik mis dit ochtendtafereel zeker en vast. Denk nu niet: “Wat een verwend kind!”. Ik bedoel dat ik de gezelligheid van het ontbijt met mijn familie mis, niet dat alles gepresenteerd staat. Maar, dat komt misschien wel terug… de dag waarop ik mijn kinderen en man een fijne dag na het gezond ontbijt zal wensen. Ook ’s avonds ontbreekt de regelmaat. Het laat thuiskomen, zorgt ervoor dat mijn 17u30-klokje verandert in 18u30, 19u00, soms wel 20u30. Eten wanneer het past, rond de activiteiten heen. Het zou andersom moeten, zoals mama het me geleerd heeft. Activiteiten plannen rond de regelmaat heen. Dat werkt, wees daar maar zeker van.

En dit alles: dit stelde toen misschien niet zo veel voor – niet nadenkend, in de routine van het opstaan, het naar school gaan en het gaan slapen. Maar nu…!

“Je weet pas wat je hebt, als je het kwijt bent.”

Nu net vandaag valt het me des te meer op. Mijn ouders zijn op reis en wij letten op het huis. Je kent het wel: plantjes water geven, ervoor zorgen dat de goudvis niet moet overleven op hetgeen zijn lichaampje verlaat, de post verzamelen,… Ik vind het fijn om hier nog een keertje te logeren. Het doet me denken aan heel wat mooie momenten.

Deze morgen stond ik op en dacht even de geur van koffie te ruiken, te kunnen aanschuiven met een slaapkopje aan de ontbijttafel, te kunnen vragen “Goed geslapen?”. Ik mis het, maar ik kijk er met een glimlach op terug.

“Fijne dag!”

Greetz,
E.

 

Comments

  1. Wat een super mama heb je!!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: