Ik moet grote-mensen-dingen doen…

…en dat wil ik soms niet!

Grote-mensen-dingen.
Eerder gewassen dan volwassen!

Grote-mensen-dingen

Grote-mensen-dingen

Weet je nog, die onbezorgde tijd?! Wanneer was dat nou alweer? Het lijkt een lang verleden en ik ben nog maar 26! Ben ik vergeten hoe het is om onbezorgd te zijn?
Door mijn leeftijd word ik gedwongen om plots dingen te doen die grote mensen doen.
Waarom? Omdat dat van jou verwacht wordt. Gepaard gaande: een hele hoop kopzorgen en stress. Veranderingen doorheen je hele lijf!

Eens uit het huis, leek alles plots anders. De wereld is niet zo groot als ik dacht.
Vreemd hoe ik er altijd zo naar uitkeek: ‘volwassen zijn‘, om dan plots te ervaren dat het soms toch leuker was als kind of tiener.

Net als jij moet ik rekeningen betalen, gaan stemmen, verantwoording afleggen als ik ziek ben, belastingen invullen, gaan werken, verantwoord handelen, de consequenties dragen van foutieve beslissingen, een huis onderhouden, de was en de strijk doen, afspraken nakomen, sparen,… Het lijstje is lang en dat weet je ook. Een groot takenpakket als volwassene.

Maar ik mag dan wel alcohol drinken. Jochei!
Of ik mag dan wel veel geld verdienen. Double jochei!
En! Ik mag gaan en staan waar ik wil – zo min of meer. Triple jochei!

Net zoals alles een voorzijde heeft, heeft het ook een keerzijde. Dat begrijp ik wel. Maar het gaat over die verandering. Voor mij komt het aan met een flinke klap: plots geen kind meer zijn. Eén, twee, drie en je bent volwassen. En ik kan nog maar net tellen! Ik sta vooral versteld over hoeveel zorgen het volwassen worden allemaal met zich mee brengt. Ik wil dit wel even nuanceren. Ik heb een goede gezondheid, een partner voor het leven, een prachtfamilie en een grote vriendenkring. Ik weet dat mijn zorgen in het niets verdwijnen ten opzichte van mensen die ZORGEN (in kapitalen) hebben. Dus waarom zit ik eigenlijk te tobben?!

Nu wil ik toch wel eens weten… Wat vinden jullie van je GROTE takenpakket?
Zou jij nog eens kind willen zijn en die grote-mensen-dingen laten varen?

Ik denk dat ik het kind-zijn nog niet volledig heb opgegeven. En dat vind ik best oké.
Alleen heb ik moeite met het verliezen van de onbezorgde tijd!

Greetz,
E!

Comments

  1. Soms lijkt het mij inderdaad zalig, weer spelen in de maïsvelden, gaan aanbellen bij de vriendjes, kampen bouwen…
    Maar eigenlijk wil ik absoluut niet terug. De vrijheid die het volwassen leven mij biedt vind ik onbetaalbaar. Reizen wanneer we willen, wonen waar we willen, weggaan wanneer we willen… Het kind zal altijd in mij blijven, maar dan een kind die volwassen taken op zich neemt.
    En tja, dat vele werken & het huishouden, dat komt er bij, maar we moeten alvast niet meer studeren en de huishoudelijke taken kunnen we ook éindelijk uitvoeren op onze manier (Want serieus, keukenhanddoeken & onderbroeken moeten écht niet gestreken worden, en de vaat droogt ook op een droogrek…).

    Liked by 1 persoon

  2. Ja, ’t gaat rap hé dat ouder worden en al de verplichtingen die er bij komen?

    Liked by 1 persoon

Trackbacks

  1. […] schreef ik een artikel over grote-mensen-dingen-doen. HLN bewijst nu: er schuilt een kind in ieder van […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: