Een verhaal met een moraal!

Sloebertrui

Noot 1: ‘sloeber’ is een eufemisme

Sloeber

Jij Sloeber! – De sloebertrui

Daar sta je dan: in de kijker. Alle geïnteresseerde blikken op jou gericht. Dat dacht je maar. De interesse die het zou moeten zijn, blijkt helemaal de verkeerde te zijn. Nee, het is niet waar. Daar op de eerste rij, de derde stoel zit een enkele enthousiasteling. Eentje maar. Hij blijft je aanstaren met vragende ogen en die reuze-bril. Opvallend: hij draagt een trui met de woorden ‘sloeber’. Dat blijkt tegenwoordig in te zijn. Deze woorden weerspiegelen zijn persoonlijkheid niet. Daarom kan ik absoluut niet begrijpen waarom nu net hij die trui draagt. Die gedekte lading is van toepassing op al die andere sloebers met hun geniepige lach.

Is het omdat ik niet het type ben met de grijze haren, de bolle buik en misschien wel met een snor? Eentje die ouder en wijzer lijkt? En daar sta je dan opnieuw: als klein, jong ding. Wil dat daarom zeggen dat ik niet wijs genoeg ben?!

Die ene met de reuze-bril lijkt tevens een eenzaat te zijn. Hij is toch net diegene met de trui die zo hip en trendy is? Nu blijkt hij het mikpunt van de geniepige lachjes te zijn.

Wat schuilt er allemaal achter die lepigheid? Is dat eigenlijk wel een woord: ‘lepigheid’? Al is dit misschien de verkeerde woordkeuze want ‘leep’ betekent: geslepen, listig, sluw, pienter en slim. Dat pienter en slim zijn vind ik echter niet van toepassing op deze sloebers, maar eerder op die ene met de reuze-bril. Misschien moet je je maar een hoed aanschaffen, want dat past beter bij je. Al zou dit je hippe imago schaden.

Is het zo moeilijk enige echte interesse te tonen? Want jullie valse interesse verraadt alleen maar jullie grote-sloeber-gehalte. Daar zou ik toch proberen van af te komen.

Vandaag trok ik mijn sloeber-trui aan en nog steeds stond ik daar in de kijker met alle ‘geïnteresseerde’ blikken op mij gericht. Ik stelde één ding vast: het ligt niet aan mij, het ligt aan dat sloeber-gedrag. Een boodschap aan al die lepe lachers: zet beter een hoed op, zodat je hem kan afzetten als je het een keertje verdient!

Greetz,
E!

Comments

  1. Het is geen makkie zo voor de klas..

    Like

  2. Hier nog een docente in wording ergens over een aantal jaren, heel herkenbaar alleen dan vertaald naar mijn eigen praktijkervaringen.

    Liked by 2 people

Trackbacks

  1. […] einde aan lijkt te komen en je bent al zo laat. De leerlingen beslissen dan ook maar eens zich als sloeber te gedragen en je bent blij wanneer de middagspeeltijd er zit aan te komen. Oh-damn! Nu ook dat […]

    Like

  2. […] Wie mijn blog regelmatig leest, zal dat wel begrijpen. Ik verwijs even naar het artikel ‘Een verhaal met een moraal – Sloebertrui‘ dat aansluit bij het onderwerp van vandaag. Of misschien ook dit: ‘Op zijn minst 90° […]

    Like

  3. […] is afgelopen. Opnieuw die leerlingen gaan opzoeken. Ik denk niet dat ze het fijn zullen vinden, die sloebers. Ah, mijn taak is niet hen het leven zuur te maken. Integendeel! En dat weten ze hopelijk wel. Toch […]

    Like

  4. […] Ik hou het bij deze bovenstaande woorden, want ik heb in eerdere artikels wel vaker gesproken over bijvoorbeeld de schoolgaande jeugd die me teleurstelde. Zoals het artikel: “Op z’n minst 90° kloksgewijs“, maar ook “Een verhaal met een moraal“. […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: