#boostyourpositivity – Challenge 1

Brief aan mijn zestienjarige-ik

Een foto van mezelf als zestienjarige? Dat volgt… laat me even nog wennen aan het idee dat ik die foto’s van toen weer moet opgraven en er dan nog eentje op mijn blog moet zetten.
Maar dit ben ik vandaag!

Ik heb al heel wat brieven gelezen van andere bloggers, hier komt die van mij!
We gaan terug naar tien jaar geleden, naar 2005…

10 jaar later

#boostyourpositivity – Brief aan je zestienjarige-ik

Dag Elke,

Ik moet onmiddellijk het volgende toegeven: ik benijd je. Weet je waarom? Omdat je eigenlijk – ondanks je jonge leeftijd – perfect weet wat je wil. Al van kleins af aan wil je de artistieke wereld in trekken. Het is dat en niet anders. Je hebt geen plan B. Je wil gaan studeren voor interieurarchitect, zelfstandige worden en uitblinken in je ontwerpen. Je droomhuis zit al in je hoofd. Je hebt zoveel dromen en verlangens die je najaagt. Dat is mooi en dat moet je ook altijd blijven doen. Je hebt een lief – al enkele jaren – en denkt dat hij je wereld is. Je wil na je studies een prinsessenhuwelijk en vroeg mama worden. Want: ‘Dat is toch leuk voor de kinderen, een jonge mama hebben!’. Tot slot wil je een toekomst met al je beste vrienden, want jullie band zou nooit stuk gaan.

Dat zijn je dromen nu en ik wil dit alles niet aan diggelen slaan, want zo dramatisch ziet de toekomst er zeker niet uit, integendeel! Maar je zal wat minder ‘vliegen’, daar boven in de lucht. Je zal je pad anders bewandelen. En nu denk je: ‘Oh nee, dat kan toch niet!’. Toch is het zo…maar je zal toch gelukkig zijn.

Begin je al te begrijpen waar ik naartoe wil? Waarom ik je benijd?

Ik neem je kort even mee, via het pad, naar de toekomst. Dat studeren heeft er altijd in gezeten, dat was in het secundair onderwijs al zo. Eens een streber, altijd een streber. Dat zal je 10 jaar later nog zijn. Het wordt zelf erger. Je wil een beetje te veel. Je zal de interieurstudies met vol enthousiasme aanvangen, maar behoed je voor een teleurstelling. De richting zal niet zijn wat je er van verwachtte. En je hebt geen plan B. Dus wat nu? Geen zorgen! Je komt er terug bovenop, al weet ik wel zeker dat je volgende stap ook niet de beste stap in je professionele leven zal zijn. Je schakelt succesvol over – zonder enige tijd te verspillen van het academiejaar – naar de voedingswereld. Wat een ommezwaai! Je was zo afgeschrikt door dat hele kunstzinnige wereldje, dat je het even niet meer zag zitten en je zinnen ergens anders op zette. Je behaalt je bachelordiploma Voeding- en Dieetleer. En daar komt het weer: je beseft dat dit helemaal niet is wat je wil. Je wil helemaal geen diëtiste zijn, je wil die artistieke wereld in. Nu begint het toch te dagen, waarom ik je benijd? Ons mama en papa zullen je even gek verklaren. Ik verwittig je alvast op voorhand. Maar daar sta je dan hé: het even allemaal niet meer weten. Je gaat toch werken als voedingsdeskundige – dit met veel tegenzin. En nee, dat wordt geen leuke tijd, want je handen jeuken van verlangen om te gaan tekenen, tekenen, tekenen. Ondertussen, volg je een lerarenopleiding. Twee jaar zal je je inzetten om ook didactische competenties te verwerven en om misschien ooit voor een klas te staan. Een positieve noot: je zal veel lieve, interessante mensen leren kennen, daar kan je van op aan. En, gelukkig kan je na een jaartje ons mams en paps overtuigen toch nog een andere studie aan te vatten. Je laat de voeding achter je. Je durft het opnieuw aan, die creatieve wereld. Je zal grafisch vormgever worden. Vind je dit om te lachen? Misschien een beetje ridicuul? Toch zal het allemaal gebeuren. Aan het einde van de studie, na opnieuw enkele jaren zwoegen en zweten voor die examens en dodelijke deadlines, ben je waar je wil zijn. Je behaalt je bachelordiploma van Grafisch Vormgever. Ik ben blij voor je en nog steeds voor mezelf. Want dit is wat je wil! Wat ik wil. En dan komt het gevoel daar weer: wat wil ik hier nu mee aanvangen want je kan er alle kanten mee op? Kijk, en dat is waar je op professioneel gebied over tien jaar zal staan: enkele diploma’s op zak en niet weten wat te doen. Wel… EXACT te doen. Het grafisch vormgever zijn is top, dat zeker! Maar, wil je werken in een bedrijf, als een zelfstandige, als leerkracht grafische vakken? Het is moeilijk Elke! Ik weet momenteel nog niet wat de uitkomst zal zijn, maar het zal er weldra zijn. En dan weten we het beiden!

Wat dat lief betreft… je beseft het nu nog niet, maar dat komt wel: hij is niet de man van je leven, die moet je nog ontmoeten, al gebeurt dit pas op je 23ste. Wat leuk is om weten: je zal met je gat in de boter vallen, hij is goud waard! 23, een beetje laat denk je dan? Nee hoor, dat is toch helemaal niet erg. Inderdaad, je zal die gedachte om op je 24ste zwanger te zijn heel wat langer moeten opbergen. Maar je zal dat helemaal niet erg vinden. Want ik kan je nu zeggen: op je 24ste ben je er absoluut nog niet klaar voor. Ook voor dat prinsessenhuwelijk. Dat is er op je 26ste nog steeds niet hoor! Maar Elke, zet daar geen datum op. Wat komt, dat komt! En wanneer het komt, speelt minder een rol. Dat zal je wel gaan beseffen.

Dat droomhuis, dat in je hoofd zit, daar kan ik je nog niets van vertellen. We delen nog steeds dezelfde droom.

En tot slot: die lieve vrienden van je. Je hebt er nu een heleboel. Het zijn precies allemaal je beste beste vrienden. Maar weet dat je met het verlopen van de tijd, zal gaan beseffen wie je echte vrienden zijn. Wie je beste vrienden zijn! En trouwens: je hebt er nog enkele niet ontmoet! Ik ga geen namen noemen, wees maar ongeduldig. Voor mij een weet, voor u een vraag.

Zo! Dit was het zo ongeveer, wat ik je wilde vertellen. Moest je er even bij gaan zitten? Ik kan alvast één ding besluiten: ik benijd je, omdat jij wel weet wat je wil. Misschien weet ik dat binnenkort ook wel! Daar hoop ik op, dat alle stukjes op de juiste plaats vallen.

Hier nog wat:
> Veel succes met je studies, want je zal het nodig hebben. Het zal eeuwen lijken te duren!
> Dat liefdesverdriet zal groot zijn, maar trek je op aan je vrienden en familie! HIJ moet nog komen!
> Nu mag je nog even op die roze wolk leven, maar zorg dat je niet te hard valt. Dat kan pijn doen!

Lieve kus!
Jezelf!

 

Comments

  1. Heel mooi geschreven! 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi geschreven!!

    Liked by 1 persoon

  3. Ik ga er zo meteen aan beginnen maar ik geef me niet graag bloot en zeker niet als er veel mensen lezen die ik ken 😀

    Liked by 1 persoon

Trackbacks

  1. […] zet de opdrachten nog even op een rijtje en ook hier kan je mijn artikeltjes lezen: Challenge 1: Brief aan mijn zestienjarige-ik Challenge 2: Food & Stuff Challenge 3: 8 dagen in een […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: